مهراوه

به نام خالق زیبایی ها

مهراوه طلوع زندگی و لبخند شیرین است .

کلمه مهراوه نامی است آشنا در تمامی ادیان الهی اما با اختلافی ناچیز در تلفظ و هجی .

بسی جای خرسندی است که در کتاب مقدس چنان آمده است که بسیاری از مادران مقدس والهه ها نامهای یکسانی داشته اند. مثلا در اساطیر باستان مادر تیر یا عطارد ( مرکیوری) { ماه می نیز منسوب به این کلمه است} و یا مادر هرمس ومادر ادونیس ودر ادیان مادر بودا و همچنین مادر عیسی مسیح مریم مقدس.ودر اسلام مادر پدر ( ام ابیها )

تمامی این اسامی برگرفته یا نسبت داده شده به کلمه هایی از قبیل مریم ، ماریا ، مایا ، میر ها ، مهرا ، مهراوه که معانی مختلفی دارند مثل مقدس،مبارک ، پاک ، نورانی ، بریده از گناه (فاطمه ) وطلوع ... می باشد.

مهراوه دختری است که سنت های جاهلانه ، را از بین می برد و می تواند به حد کمال دین داری برسد وتا آخرین مرحله خدا شناسی پیش رود.مثلا ماریا یا همان مریم مقدس در مسیحیت و حضرت فاطمه (س) به چنان درجه ای از دینداری می رسند که نامشان تا ابد جاودان می ماند.

در اسلام حضرت فاطمه را مهراوه هستی معرفی می کنندچرا که وی می تواند همچون پیامبر در جامعه سنتی عرب به اوج ایمان و قله سعادت دست یابد و با تمام مشکلات مبارزه کند و در سخت ترین شرایط دوشادوش پیامبر (ص)باشد.

در نیایش جاودانه زیر نام مهراوه به زیبایی بیان شده و ایمان ا ز قله دانایی ، عاشقانه توصیف گردیده است:

خدایا

خدایا

آتش مقدس شک را آنچنان در من بیفروز

تا همه یقین هایی که در من نقش کرده اند بسوزد

و آنگاه از پس توده این خاکستر ،

لبخند مهراوه

بر لبهای صبح یقینی شسته از هر غبار

طلوع کند.

                                                                 حسین فخرایی